Ściąga - szkoła podstawowa - klasy 1-3

10 ŚCIĄGA – szkoła podstawowa kl. 1-3 R ozmowa Poetka przedstawiła bohaterkę liryczną, która pragnie żyć w zgodzie z przyrodą. Jest osobą mądrą, wie, że aby zrealizować to pragnienie, trzeba się wsłuchać w rytm przyrody, próbować zrozumieć jej język, słuchać tego, co ma nam ona do powiedzenia. Przede wszystkim trzeba usłyszeć głos przyrody, a potem pilnować, by wiatr odzywał się w leszczynie, szumiał w polu, bo to świadczy o tym, że rośliny są, żyją, a nie zostały zniszczone po to, by na przykład wybudować zakład przemysłowy. Poetka zwraca uwagę czytelnika na piękno przyrody i jej potrzeby. Pokazuje także, że do porozumienia wcale nie są potrzebne słowa, wymiana zdań, na pewno wystarczy zainteresowanie, troska, zrozumienie. Wypowiada się tu osoba, która pragnie zrozumieć „mowę” przyrody, chce żyć w har- monii z naturą, stwierdza: „lubię słuchać, jak mówi pole” . Ta postać kocha przyrodę, jest bardzo ciekawa, jak wygląda życie roślin i zwierząt, jedyne, z czym ma kłopoty, to zro- zumienie natury, która posługuje się innym językiem niż nasz. Wiersz jest złożony z dwóch strof, liczą one po 6 wersów, każdy z nich jest dzie- więciosylabowy. Poetka zastosowała rymy parzyste. S mutny wiersz Podmiotem lirycznym (nadawcą) w utworze jest kobieta. Przekonują nas o tym zastosowane czasowniki w pierwszej osobie i  przymiotniki w rodzaju żeńskim, np. „jestem smutna”. Tego dnia osoba mówiąca jest niezwykle samotna. Wyraża to przez porównania: „smutna jak deszcz ”, „smutna jak ptak ”. Poza tym pisze o konkretnych dźwiękach, które słyszy. Są to śpiew wilgi i „granie” trzmiela – to dźwięki smutne, monotonne. Nie wie jednak, jakie są powody takiego stanu. Także przyroda dopasowuje się nastrojem. Na chwilę zabłysnął promień słońca, ale wkrótce zgasł. Słychać szum lasu i śpiew wilgi, a może szloch. W trzeciej strofie postać mówiąca zwraca się do nas, czytelników: „Możesz sobie myśleć co chcesz Ale nie zrozumiesz”. Nikt nie jest w stanie zrozumieć tego smutku. W trzech strofach utworu wersy ułożone są na przemian pod względem długości: po 6 i po 2 sylaby. Zwróćmy uwagę na te krótkie wersy, bo to one decydują o całości. Każdy składa się z dwóch jednosylabowych wyrazów, np.: „jak ptak”, „jak deszcz”, „tak jest”, „i tak”. Drugi wyraz w tych wersach jest wymawiany mocniej, czyli akcentowany. To powo- duje, że podczas czytania słyszymy rytm. Co więcej, właśnie te wyrazy się rymują w co czwartym wersie. Powtarzające się wersy spełniają rolę podobną do refrenu piosenki. Ta melodyjność buduje smutny i melancholijny nastrój utworu. S zybko Osoba mówiąca w wierszu nie jest przedstawiona, ale można domyślić się, że jest to chłopiec ( „ja chciałbym” ), który marzy o życiu bez ciągłego poganiania, pośpiechu, ale bezustannie jest poganiany przez dorosłych.