Ściąga - szkoła podstawowa - klasy 1-3

Hans Christian Andersen – Królowa Śniegu 21 księżniczka i książę: życzliwa para, która pomogła Gerdzie. mała rozbójniczka: dziewczynka wychowywana na złą i okrutną. W gruncie rzeczy miała dobre serce. babcia Finka Laponka – fantastyczni: Królowa Śniegu: piękna, ale bardzo zła kobieta, mrożąca wszystko i wszystkich wokół. staruszka (w kapeluszu w kwiaty): czarodziejka, spragniona ludzkiego towarzystwa. wrona: ptak o ludzkich cechach, gadatliwa, życzliwa. ren: potrafił mówić, myśleć i czuć; trochę zarozumiały, uważał swoją historię za znacznie ważniejszą od historii Gerdy. mówiące kwiaty w ogrodzie staruszki. PLAN WYDARZEŃ 1. Powstanie i rozbicie czarodziejskiego zwierciad³a, pokazującego to, co w ludziach z³e. 2. Zabawy Gerdy i Kaja — dwójki kochaj¹cych siê jak rodzeñstwo dzieci. 3. Przemiana Kaja na skutek wpadnięcia do jego oka i serca dwóch okruchów magicz- nego zwierciad³a. 4. Z³e uczynki Kaja. 5. Porwanie ch³opca przez Królow¹ Śniegu. 6. Wyruszenie Gerdy w poszukiwaniu przyjaciela. 7. Rejs ³ódk¹ w nieznane. 8. Pobyt w cudownym ogrodzie staruszki. 9. Spotkanie z ksiêciem i ksiê¿niczk¹ oraz otrzymanie od nich nowej pary trzewików. 10.Straszna noc w zamku rozbójników. 11.Dobre serce ma³ej rozbójniczki i wyruszenie Gerdy do Laponii. 12.Podró¿ na reniferze. 13.Spotkanie z Kajem i uwolnienie go. STRESZCZENIE 1. Czarodziejskie zwierciadło Zły czarodziej, który lubił dokuczać ludziom, stworzył zwierciadło. Świat odbity w tym zwierciadle był brzydki i zły, rzeczy piękne były zamazane, a rzeczy złe widać było doskonale. Człowiek, który zobaczył świat w tym zwierciadle, zasłaniał oczy z prze- rażenia i czuł się bardzo nieszczęśliwy. Czarodziej był bardzo zadowolony ze swojego dzieła. Polecił swoim uczniom, aby zanieśli lustro do nieba, do aniołów i samego Pana Boga. Chciał, aby i oni spojrzeli na świat w złym zwierciadle. Kiedy uczniowie lecieli do nieba, ręce ugięły im się pod ciężarem lustra. Zwierciadło spadło z dużej wysokości na ziemię i rozprysło się na tysiąc małych kawałeczków. Było to straszne nieszczęście, bo z jednego ogromnego lustra powstało tysiące różnej wielkości luster. Z większych ludzie zrobili szyby i szkła do okularów, a maleńkie okru- chy lustra wirowały w powietrzu. Jeśli komuś taki okruch wpadł do oka, widział on cały świat zły i szkaradny i nie mógł zobaczyć nic dobrego wokół siebie. Jeszcze gorzej się